»
سه شنبه 3 مرداد 1396 شمسی
Tuesday 25 July 2017 GMT
سه شنبه 18 اسفندار ما 1590 دیلمی
  منوی اصلی
Skip Navigation Links
درباره ديلمستانExpand درباره ديلمستان
چند رسانه ايExpand چند رسانه اي
زبان Expand زبان
سايت بره سر
زيتون خبر
الموت من
در سياهكل
منجيل نيوز
لوشان
رودبار آنلاين
شكوفه هاي زيتون
شميران
البرز
سولقان
كن
رودسري ها
طالقان
اشكور
 
   شرح مطلب
 آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز
مهدي اميري نظري , جمعه 25 فروردین 1396 ساعت 7:57

شايد واژه آمرود را بيشتر در اشعار و كتاب ها شنيده باشيم. آمرود (به زبان ديلمي: اَربو - arboo)   درختي است قديمي كه ميوه اش در خانواده ي گلابي قرار مي گيرد. اين درخت مقاوم و به صورت طبيعي ريشه دوانده و تكثير مي شود. در ادامه شعري از محمدتقي بهار(ملك الشعرا) و تصاويري از اين درخت دوست داشتني را مشاهده مي فرماييد. ارتباط سرزمين ديلم، سپيدرود و آمرود و ... در شعر بهار به وضوح آشكار است.


هنگام فرودين که رساند ز ما درود؟


بر مرغزار ديلم و طرف سپيدرود


کز سبزه و بنفشه و گلهاي رنگ رنگ


گويي بهشت آمده از آسمان فرود


دريا بنفش و مرز بنفش و هوا بنفش


جنگل کبود و کوه کبود و افق کبود


جاي دگر بنفشه يکي دسته بدروند


وين جايگه بنفشه به خرمن توان درود


کوه از درخت گويي مردي مبارز است


پرهاي گونه‌گون زده چون جنگيان به خود


اشجار گونه‌گون و شکفته ميانشان


گلهاي سيب و آلو و آبي و آمرود


چون لوح آزمونه که نقاش چربدست


الوان گونه‌گون را بر وي بيازمود


شمشاد را نگر که همه تن قد است و جعد


قدي است ناخميده و جعدي است نابسود


از تيغ کوه تا لب دريا کشيده‌اند


فرشي کش از بنفشه و سبزه است تار و پود


آن بيشه‌ها که دست طبيعت به خاره‌سنگ


گلها نشانده بي‌مدد باغبان و کود


ساري نشيد خواند بر شاخه? بلند


بلبل به شاخ کوته خواند همي سرود


آن از فراز منبر هر پرسشي کند


اين يک ز پاي منبر پاسخ دهدش زود


يک جا به شاخسار، خروشان تذرو نر


يک سو تذرو ماده به همراه زاد و رود


آن يک نهاده چشم، غريوان به راه جفت


اين يک ببسته گوش و لب از گفت و از شنود


بر طرف رود چون بوزد باد بر درخت


آيد به گوش ناله? ناي و صفير رود


آن شاخهاي نارنج اندر ميان ميغ


چون پاره‌هاي اخگر اندر ميان دود


بنگر بدان درخش کز ابر کبود فام


برجست و روي ابر به ناخن همي شخود


چون کودکي صغير که با خامه? طلا


کژ مژ خطي کشد به يکي صفحه? کبود


بنگر يکي به رود خروشان به وقت آنک


دريا پي پذيره‌اش آغوش برگشود


چون طفل ناشکيب خروشان ز ياد مام


کاينک بيافت مام و در آغوش او غنود


ديدم غريو و صيحه? درياي آبسکون


دريافتم که آن دل لرزنده را چه بود


بيچاره مادري است کز آغوشش آفتاب


چندين هزار طفل به يک لحظه در ربود


داند که آفتاب جگر گوشگانش را


همراه باد برد و نثار زمين نمود


زين رو همي خروشد و سيلي زند به خاک


 از چرخ برگذاشته فرياد رود رود


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


آمرود، درخت بومي و باستاني مناطق ديلمي نشين البرز


ش

   نظرات

مجيد
یکشنبه 10 اردیبهشت 1396 ساعت 7:12

جالب بود انصافا
دستتون درد نکنه

-


   ثبت نظر
نام و نام خانوادگی :   (الزامی) 
پست الکترونیکی :   
وب سایت :   
متن نظر :   
    deilamestan@gmail.com   
  ديگر مطالب
روستاي کشرود، رودبار الموت ديلمي
برداشت خرمالو در منطقه رودبار الموت
عزاخانه اي به وسعت يک سرزمين
روستاي سادات کلايه در پنجمين روز بهار، رودبار الموت ديلمي
ابومحمدبن ابي نصربن روزبهان بقلي ديلمي فسايي
بند ملاتي روستاي يَوِج، رودبار الموت
حال و هواي خرداد بره سر و اطرافش
شاه شهيدان خورگام رودبار
روستاي ديلمي نشين ميلك، رودبار الموت
قعطه شعري به زبان ديلمي بمناسبت سالگرد زلزله 31خرداد69 نوشته احمد بابائي دوگاهه(اسرافيل)
تصاوير زمين لرزه خرداد سال 69 شهرستان رودبار
روستاي صفرين، رودبار الموت